• EnglishFrenchGermanItalianPolishPortugueseRussianSpanish
    • Połączeni
    • 10 Dni Modlitwy 2017
    • plakat
    • Tydzień Modlitwy 2016

Sekretariat edukacji

MISJA SEKRETARIATU EDUKACJI

Celem Sekretariatu Edukacji przy Zarządzie Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w RP, jest koordynacja działań edukacyjnych zgodnych z przepisami kościelnymi, okazywanie wsparcia i udzielanie pomocy związanych z potrzebami zborów i szkół kościelnych, przygotowywanie ludzi do użytecznego i wypełnionego radością życia koncentrującego się na przyjaźni z Bogiem – w pełnym rozwoju osobowym, wartościach opartych na Biblii i niesamolubnej służbie zgodnej z misją Kościoła w świecie oraz reprezentowanie Kościoła w kontaktach z Ministerstwem Edukacji Narodowej.

DYREKTOR SEKRETARIATU EDUKACJI

Dyrektorem sekretariatu Edukacji jest Beata Baron.

ADWENTYSTYCZNA FILOZOFIA EDUKACJI

Filozofia Edukacji Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego jest skoncentrowana na Chrystusie. Adwentyści wierzą, że w wyniku działania Ducha Świetego Boży charakter może być zrozumiały jako objawiony w Biblii w Jezusie Chrystusie i w przyrodzie. Ta szczególność, charakterystyczna dla adwentystów, pochodzi z Biblii i pism E.G. White – koncentrując się na prawdziwej edukacji czyli odnowienia istot ludzkich na podobieństwo swojego Stwórcy.

CELE ADWENTYSTYCZNEJ EDUKACJI

  1. Zapoznanie uczniów z Biblią jako podstawy ich myślenia i rozwoju. Nauczanie słowa Bożego stanowiło ważną część w chrześcijańskiej tradycji, którą adwentyści przejęli i nadal rozwijają. Doceniają rolę i wartość wychowania dzieci i młodzieży. „I ponieważ od dzieciństwa znasz Pisma Święte, które cię mogą obdarzyć mądrością ku zbawieniu przez wiarę w Jezusa Chrystusa” (2 Tm 3, 15-17); „Trawa usycha, kwiat więdnie, ale słowo Boga naszego trwa na wieki” (Iz 40,8).
  2. Zapoznanie uczniów z Jezusem Chrystusem jako Panem i Zbawicielem (serce adwentystycznego nauczania.) Chcemy pomóc naszym uczniom budować żywą społeczność z Chrystusem, który może ich przekształcić, prowadzić i zbawić, „A to jest żywot wieczny, aby poznali ciebie, jedynego prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa, którego posłałeś.” (J 17,3); „Ja jestem prawda droga i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie” (J 14,6).
  3. Kształtowanie uczniów do życia w służbie dla drugich. Każdy chrześcijanin powinien być wrażliwy na potrzeby bliźniego i starać sie angażować w udzielaniu pomocy i wsparcia ludziom będącym w potrzebie. „…albowiem łaknąłem, a daliście mi jeść, pragnąłem, a daliście mi pić, byłem przychodniem, a przyjęliście mnie. Byłem nagi, a przyodzialiście mnie, byłem chory, a odwiedzaliście mnie, byłem w więzieniu, a przychodziliście do mnie…” (Mt 25, 31-46).
  4. Adwentystyczne nauczanie pomaga uczniom spoglądać na każde zagadnienie z punktu podejścia biblijnego. Młodzież musi nauczyć się myśleć samodzielnie a nie uzależniać od myśli twórczej innych. Zawsze ograniczając jej horyzonty ciasną przestrzenią tego, co ktoś kiedyś napisał lub powiedział, trzeba ją prowadzić do źródła wiedzy i prawdy. Jest nią Pismo Święte. Tam młodzież znajdzie szerokie pole do doświadczeń i poszukiwań. Należy wykształcić ludzi o szerokich horyzontach, bystrym umyśle, odważnych poglądach.
  5. Zwraca uwagę na wpływ pobożnych nauczycieli i tworzenie przykładu dla uczniów. To co Jezus uczył, sam stosował w życiu, „Albowiem dałem wam przykład, byście i wy czynili, jak Ja wam uczyniłem” (J 13,15); „Ten, kto w Duchu Bożym przekazuje młodzieży wiedzę o Stwórcy i kształtuje jej charakter w harmonii z Bogiem, dokonuje wielkiego i pięknego dzieła. Jeżeli nauczycielowi uda się wzbudzić w młodym uczniu pragnienie Boga, może być pewny, że jego wychowanie nie będzie zakończone w tym życiu. Będzie ono kontynuowane w przyszłym życiu, zapewniając uczniowi przejście z doczesnej szkoły przygotowawczej do wyższej szkoły niebiańskiej”.
  6. Ewangelizacja. To co Chrystus mówił o swoich pierwszych uczniach, dotyczy wszystkich Jego dzieci aż do czasów końca. Mają być zastępcami Bożymi, żeby objawić Jego Ducha, okazywać jego cechy charakteru i wykonywać Jego dzieło. „Jak mnie posłałeś na świat, tak i Ja posłałem ich na świat” (J 17,18).