Miłość jako wspólny język chrześcijan. Ekumeniczna debata w Lublinie
24 czerwca w kościele polskokatolickim pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lublinie odbyło się drugie spotkanie z cyklu „Ekumeniczny Lublin 2026. Wspólne tajemnice”. Tym razem przedstawiciele różnych tradycji chrześcijańskich rozmawiali o miłości jako tajemnicy zbawienia i jednym z najważniejszych kluczy do zrozumienia Bożego działania wobec człowieka i całego stworzenia.
28 CZERWCA 2026 (NR 1231) [Daniel Kluska]
W debacie zatytułowanej „Porozmawiajmy o miłości, czyli tajemnicy zbawienia” udział wzięli: ks. dr hab. Marek Uglorz, prof. Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej, reprezentujący Kościół ewangelicko-augsburski, ks. dr hab. Rafał Pastwa z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, reprezentujący Kościół rzymskokatolicki, oraz pastor dr Adam Grześkowiak, rektor Wyższej Szkoły Teologiczno-Humanistycznej i przedstawiciel Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Spotkanie poprowadził ks. Andrzej Pastuszek, proboszcz parafii polskokatolickiej, która była gospodarzem wydarzenia.
Tematyka spotkania stanowiła naturalne dopełnienie wcześniejszej debaty poświęconej naturze zła. Tym razem rozmowa skierowała uwagę uczestników ku miłości, która w chrześcijańskim rozumieniu nie jest jedynie uczuciem czy etycznym ideałem, lecz samym centrum Bożego objawienia. Prelegenci ukazywali ją z perspektywy teologii stworzenia, historii zbawienia, odpowiedzialności za świat oraz relacji międzyludzkich.
Ks. prof. Marek Uglorz zwrócił uwagę, że dzieła zbawienia nie należy postrzegać wyłącznie jako Bożej odpowiedzi na grzech. W jego ujęciu już sam akt stworzenia jest wyrazem miłości Boga, który dzieli się życiem i zaprasza stworzenie do uczestnictwa w swojej chwale. Podkreślił również potrzebę szerszego spojrzenia na Chrystusa jako Tego, w którym wszystko zostało stworzone i ku któremu wszystko zmierza.
Ks. dr hab. Rafał Pastwa mówił o „Bogu wrażliwym”, wskazując na potrzebę chrześcijańskiej empatii nie tylko wobec ludzi, ale także wobec całego stworzenia. Zwrócił uwagę, że współczesna teologia i praktyka wiary powinny obejmować również odpowiedzialność za świat przyrody oraz cierpienie istot żyjących. W tym kontekście przypomniał ewangeliczny obraz Jezusa, który reaguje na ludzką biedę, chorobę i osamotnienie nie z dystansu, lecz ze współczucia.
Pastor dr Adam Grześkowiak przedstawił biblijne ujęcie miłości, odwołując się do starotestamentowych pojęć związanych z przymierzem, wiernością i działaniem Boga, a także do nowotestamentowego przesłania, według którego „Bóg jest miłością”. Podkreślił, że Boża miłość nie stoi w sprzeczności z Jego sprawiedliwością, prawem czy sądem. Przeciwnie, wszystkie te rzeczywistości należy rozumieć jako przejawy troski Boga o człowieka. Prawo nie jest więc narzędziem zniewolenia, lecz ochrony, a wolność pozostaje jednym z najgłębszych wymiarów prawdziwej miłości.
Ważnym wątkiem debaty był także praktyczny wymiar miłości. Uczestnicy rozmawiali o tym, jak mówić o wierze w świecie, w którym tradycyjne pojęcia religijne bywają coraz mniej zrozumiałe. Wskazywano, że Kościoły potrzebują języka autentycznego świadectwa, wrażliwości i spotkania.
Miłość nie może pozostać jedynie tematem teologicznej refleksji. Musi stawać się widoczna w relacjach, sposobie rozmowy, odpowiedzialności za innych i gotowości do przekraczania własnych granic.
Spotkaniu towarzyszył koncert wiolonczelowy pastora Mariusza Gościło z Filharmonii im. Henryka Wieniawskiego w Lublinie. W programie znalazły się utwory Jana Sebastiana Bacha oraz muzyka gospel, które nadały wydarzeniu dodatkowy wymiar duchowej refleksji.
Debata zakończyła się pytaniami od publiczności, dotyczącymi między innymi doświadczenia cierpienia, mroku i prób wiary w życiu osób wierzących. Kolejne spotkanie w ramach projektu „Lublin Ekumeniczny” zaplanowano na październik na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Tematem następnej rozmowy ma być „tajemnica nieprawości”.
Lubelskie spotkanie pokazało, że rozmowa między chrześcijanami różnych tradycji nie musi oznaczać rezygnacji z własnej tożsamości. Może stać się przestrzenią, w której różne głosy wspólnie wskazują na centrum Ewangelii. A tym centrum pozostaje Bóg, który objawia się jako miłość.
AAI